Lied-hell

Door Nivida_intel op donderdag 2 augustus 2018 14:52 - Reacties (0)
Categorie: -, Views: 383

Geachte Lied-Hell, Aldi, John Lewis, Tesco, Amazone, Jumbo, Ikea, en andere grootheidswaanzinnigen. Zo'n genot om bij jullie te komen lossen. Buiten aan een luik, zonder afdakje want dat kost ¤35, als een zwakzinnige Corkey aan een bel staan hangen. Na de 34e keer gaat het luikje vier centimeter open en je krijgt een geen welgemeend goedemorgen. Papieren worden uit je handen gegrist en de mantra: wachten/warten/waiting gaat van start de in de navolgbare uren.

Vervolgens kan je als chauffeur een bord met LED cijfers de eerstvolgende drie uur gaan magnetiseren tot er jouw losnummer opkomt want ik begrijp heel goed dat er van de 275 docks geen een direct vrij is om drie pallets te lossen. Losafspraak? Als je tien minuten te laat bent dan laten ze je drie uur staan, als je een uur te vroeg bent ook. Na een uurtje voorzichtig info vragen hoe lang het nog gaat duren wordt je nog net niet volledig stijf gescholden en afgesnauwd in een mengeling van Engels/Pools/Turks en Nederlands.

Op een wereldvreemd moment in hetzelfde lichtjaar mag je zomaar ineens tegen het dock en op het moment dat je de deur van de loods open trekt behoor je het volledige 174 pagina's bedrijfsreglement uit je hoofd te kennen, wat vanzelfsprekend bij ieder bedrijf volledig anders is. Niemand maar dan ook helemaal niemand verteld hoe de gang van zaken is op de werkvloer en als je een nanometer teveel naar links of rechts loopt dan is dat het startschot voor het interne personeel om volledig los op je te gaan. Nauwelijks gehinderd door enige vorm van fatsoen of ethiek ben jij op dat moment als chauffeur de pispaal. Dat er thuis niet meer geragd mag worden tot de frustratie van het hongerloontje wat er bij elkaar geschraapt wordt: jij als chauffeur bent de Sjaak.

Na de drie pallets gelost te hebben moeten die eerst twee schrikkeljaren wortel schieten, er moeten drie Poolse heftruckchauffeurs dwars door heen gereden hebben, er moet een kwaliteitscontroleur, een assistent warehouse manager moet er aan te pas komen, een inscanner en een uitstraler en als laatste een chef van inkomende goederen met een helder ogenblik. Terug bij het regen/sneeuw/hagel en windhoos luik begrijp ik heel goed dat het vervolgens 87 minuten duurt om drie pallets uien te checken en de daarbij behorende papieren te ondertekenen. Al deze uien moeten immers op maat gezogen, geproefd en drie maal ingbracht worden. Uiteindelijk krijg je vrachtbrief terug waar een volledig kleurboek van de kleuterschool aan 'onder-voorbehoud' stempels op staan. Met andere woorden, in hetzelfde pand zit nog een Tjappie die er vervolgens mee aan de slag gaat om korting te krijgen op de rekening of beter nog: er hoeft helemaal niet betaald te worden. Dat de transporteur/chauffeur daar op alle onredelijke manieren schaamteloos telkens de Zwarte Sylvana krijgt toegeschoven blijkt eerder regel dan uitzondering.

Als je het terrein afrijdt is het meteen weekend, grote vakantie en Pasen tegelijk want het heeft alles bij elkaar een lichtjaar geduurd. Vijf kwartier later land je bij het volgende Konzentration-Lager en de eerste snauw die je daar krijgt is dat je een halve dag te laat bent...ga daar maar zitten in de 'chaufferskooi' zonder toilet, koffie én informatie. En nu is de volgende stap dat als je door heel de ellende uiteindelijk in slaap bent gevallen en zo'n StürmbahnFührer mij wakker moet komen maken in de auto na drie uur wachten, hij dan daarvoor ¤ 50 voor mag gaan rekenen? Hoe ver kan je eigenlijk van de realiteit afstaan?

Overal moet je tegenwoordig voor 12:00 geweest zijn in deze 24 uurs economie en als je niet strikt volgens desbetreffend bedrijf haar reglement handelt, wat elke week verandert, dan mag naar hartenlust 'gestraft' en boetes uit worden gedeeld, alles naar volledig eigen inzicht vanzelfsprekend.
Nooit iets van begrepen en ik zal er nooit iets van begrijpen, een bedrijf besteld spullen bij een leverancier. Vervolgens komt er op een afgesproken dag/tijd een vrachtwagen het terrein opgereden om desbetreffende goederen te komen lossen. Vanaf dat moment lijkt er wel een volledig scala aan regels in werking te treden die het voor alles en iedereen onmogelijk maakt om nog op een normale manier haar/zijn werk te doen.

Van uien-inbreng-op-maat-zuigert tot vrachtbrief-afteken-Sjef…iedereen zucht, kreunt, piept en klaagt. Niets maar dan werkelijk niets gaat vanzelf en in heel deze stroeve, gortdroge machine moet jij als chauffeur maar je weg in zien te vinden. De Lied-Hell op aarde.

Bron Ron Helwerda via Facebook

Volgende: De marktwerking 02-08 De marktwerking
Volgende: Moederschap 19-06 Moederschap

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze post


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Via deze link kun je inloggen als je al geregistreerd bent. Indien je nog geen account hebt kun je er hier één aanmaken.